Kuş yolu
- Ayse Bayvas
- 31 May
- 1 dakikada okunur
Dün galaksimizin mitolojideki doğuşunu, Hera’nın gökyüzüne fışkıran sütünden adını alan ‘Milky Way’ (Sütlü Yol) hikayesini konuşmuştuk. (Kaçıranlar bir önceki gönderiye göz atabilir)
✨
Batı dünyası bu beyaz kuşağa bakıp “süt” görürken, bizim kültürümüzün gökyüzüne bambaşka bir gözle baktığını biliyor muydunuz? Gelin, bu kez Yunan mitolojisinden çıkıp bizim coğrafyanın ve Türk mitolojisinin semalarına yükselelim.
✨
Her şey bir hırsızlık hikayesiyle başlıyor aslında. Halk inanışlarına ve eski Türk efsanelerine göre, bir kış günü gökyüzünün sakinlerinden biri (bazı anlatılarda bir derviş, bazılarında ise saman hırsızları) kış hazırlığı yapan bir köylünün samanlığından saman çalar.
🛖
Hırsız, çaldığı samanları bir çuvala doldurup hızla kaçarken, çuvalın altı delinir. Adam gökyüzünde koştukça, arkasında bıraktığı saman taneleri evrenin karanlığına saçıla saçıla gider. İşte o gece gökyüzünde boylu boyunca uzanan, yıldızların oluşturduğu o puslu, beyaz nehir, bizim kültürümüzde “Saman Urayı” ya da “Saman Yolu” olarak adlandırılır.
✨
Biz “Samanyolu” ismini çok sevip dilimize yerleştirmiş olsak da, Türk kültüründe bu büyüleyici göksel şeridin çok daha şiirsel bir adı daha vardır: Kuş Yolu.
🕊️
Eski Türkler, göçmen kuşların (özellikle de turnaların) sonbaharda güneye göç ederken gökyüzündeki bu parlak yıldız şeridini bir harita gibi takip ettiklerine inanırlardı. Gökyüzündeki o beyazlık, turnaların yollarını kaybetmemesi için serilmiş göksel bir rehberdi.
🕊️
Batı, gökyüzündeki o devasa parıltıda Olympos’un tanrılarını ve ilahi sütü görürken; bizim coğrafyamız oraya toprağın, emeğin, samanın ve özgürce uçan göçmen kuşların hikayesini yazmış.



Yorumlar