google-site-verification=PbL_5t5j-grNUlEnxPDPRb9h69cnQI7ks2lm5P-n88U
top of page

Hasar

7 gün önce
2 dakikada okunur

Bugün konumuz sevdiğim Amerikalı çağdaş sanatçı Daniel del Orfano... Onun tuvalleri, hayatı olduğu gibi değil; tıpkı zihnimizde kaldığı gibi yansıtıyor. Belirli bir anın net fotoğrafından ziyade, genel bir hafızanın, buğulu birer enstantanesi sanki.


Del Orfano’nun resimlerinde neredeyse hep yüzlerini tam seçemediğimiz genç çiftlerle karşılaşırız. Çoğu zaman tablolara eşlik eden kırmızı bir şemsiye de vardır. Dans ederler, ufka dalıp giderler, öpüşürler… Sanki bütün bunları hep gizli saklı yapıyor gibidirler.


Benim dalgalı çalışan zihnim, bu resme bakar bakmaz beni bambaşka bir yere, sinema salonuna taşıdı. Başrollerini karizmatik Jeremy Irons ile o kendine has, tuhaf çekiciliğiyle Juliette Binoche’un paylaştığı bir filme...


Orijinal adı “Fatale” (Ölümcül), İngilizce versiyonunda “Damage” (Hasar), Türkiye’de ise biz onu “Ölesiye” adıyla tanıdık. Sinema tarihine de şu unutulmaz replikle kazınmıştı:


“Yaralı insanlar tehlikelidir, çünkü hayatta kalmayı bilirler.”


Film; zenginliği, kusursuz görünen bir eşi, çocukları ve Parlamento’da prestijli bir kariyeri olan bir adamın, o her şeye sahip hayatındaki büyük boşlukla imtihanını anlatır. Bu içsel yoksunluk onu, oğlunun nişanlısıyla her şeyi tüketen, felaket sarmalına dönüşen yasak bir aşka sürükler. Kadının geçmişten gelen derin travmaları vardır ve o çarpıcı cümle de zaten kendisine aittir.


Bu kesinlikle romantik bir film değil; izlemek adeta duygusal bir trafik kazasını seyretmek gibi. “Paris’te Son Tango” ve “Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği” gibi bu film de cinselliği meta olarak değil, doğrudan konunun kendisi olarak ele alan nadir yapımlardan. İlişkilerin değil, insanlar arasındaki o gerilimin; arkasında psikolojik bir itici güç olmaksızın fiziksel bağın ne kadar anlamsızlaşabileceğinin bir hikayesi.


İşte Del Orfano’nun o tablosundaki gizli saklı duruş bana tam da filmdeki o yasak kapı önü buluşmalarını hatırlatıyor. Resim anlatayım derken yine sinemaya bağladım galiba...


Vaktiniz olursa Daniel del Orfano’nun işlerine mutlaka bir bakın; kim bilir, belki sonrasında bu filmi de izlemek istersiniz.

.

.

 
 
 

Yorumlar


bottom of page