google-site-verification=PbL_5t5j-grNUlEnxPDPRb9h69cnQI7ks2lm5P-n88U
top of page

Virginia

“Ömür boyu mutluluğu aradım, bulamadım. Şöhreti kovaladım, yakalayamadım. Sevgiyi istedim, ona da ulaşamadım. Hayatı sorguladım… ve bir de ne göreyim: Belki de ölmek, yaşamaktan daha iyiydi.”

Böyle yazmıştı Virginia Woolf.

🖋️

1919’da eşi Leonard ile birlikte satın aldıkları Monk’s House, Rodmell köyünün sakin ucunda, 16. yüzyıla uzanan mütevazı bir taş evdi. Sussex Downs’un yeşil kucağında, zamana meydan okuyan dingin bir sığınak.

🖋️

Başyapıtlarının çoğunu, sayısız makalesini, mektubunu ve içini döktüğü günlüklerini, evin bahçesindeki küçük yazı kulübesinde kaleme aldı. Pencereden süzülen Sussex manzarası, etrafını saran yabani bahçe ve kuş sesleri… Yazmak için bundan daha mükemmel bir yer olamazdı.

🖋️

Her sabah “bir bankacının titizliğiyle” kulübeye yürür, güzel yaz akşamlarında saatlerce burada yazardı. Bazen geceyi bile orada geçirirdi. Etrafı kalem uçları, sigara izmaritleri ve buruşturulup atılmış kâğıt toplarıyla dolu o kulübeyi gözünüzün önüne getirin… Yaratıcılığın kaotik, güzel karmaşası.

🖋️

Haftalardır gökyüzünde Müttefik ve Alman uçaklarının ölümcül it dalaşları sürerken, 28 Mart 1941 sabahı evinden sessizce çıktı. River Ouse’a doğru yürürken aklında neler vardı? Nazi istilası korkusu mu, son kitabının yarattığı endişe mi, bir türlü kurtulamadığı derin depresyon mu, yoksa çocukluğundan beri taşıdığı ağır duygusal yükler mi… Hiçbir zaman tam olarak bilemeyeceğiz.

🖋️

Bildiğimiz tek şey şu: Kıyıya vardığında ceplerini taşlarla doldurdu ve kendini yavaşça, neredeyse nazikçe sulara bıraktı.

🖋️

Aradan geçen onca yıla rağmen, bugün hâlâ milyonlarca insan onun özgür, cesur ve kırılgan ruhunun izinde yürüyor.

🖋️

Huzurla uyu, Virginia Woolf.

Sözlerin hâlâ akıyor, hâlâ dokunuyor, hâlâ yaşıyor.




 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör

Yorumlar


bottom of page