Ayşe Bayvas ile İki Kelam

Dönemin karanlığına fırçasıyla meydan okuyan, kadının var olma mücadelesinin en görkemli simgesi: Artemisia Gentileschi 💜 🎨 Kadın olduğu için akademi kapıları yüzüne kapandı, o da ilk eğitimini babasının atölyesinde aldı. Dönemin kadın ressamlara dayattığı “zararsız natürmort” sınırlarını yıktı; mitolojik ve dinsel hikayeleri cesur, çıplak figürlerle tuvale aktardı. 🎨 19 yaşında uğradığı tecavüz ve sonrasındaki adaletsizlik onu yıkmadı; aksine öfkesini sanatında bir silaha

Doğada siyah hariç her renk çiçeği görmek mümkün… Peki ya siyaha en yakın bir gülün sadece tek bir coğrafyada açtığını biliyor muydunuz? 🥀🖤 Şanlıurfa’nın saklı cenneti Halfeti’nin meşhur “Kara Gül”ü, kendine has kokusu ve büyüleyici rengiyle dünyada sadece bu topraklara ait. Bölgenin havasını, suyunu, nemini o kadar çok seviyor ki, onu kökünden söküp başka yere taşırsanız siyah rengini sizden esirgiyor, en fazla koyu bordo açıyor. 🥀🖤 Aslında kökeni Fransa’ya, “14. Louis”

İnanılmaz bir yaşam mücadelesi, eğilmeyen bir baş ve sınırları aşan bir ruh... O, kendi devrimini önce kendi içinde başlatan güçlü bir kadındı; halka, adalete ve eşitliğe tüm kalbiyle inandı. Aşkı en derininde yaşadı, ruhundaki amansız acıyı ise üreterek şifalandırdı. Başkalarının hayallerini değil, çıplak ve sarsıcı kendi gerçekliğini yansıttı tuvale. 🌺 Aynaya her baktığında en iyi bildiği şeyi gördü ve tüm dünyayı hayran bırakan o tek şeyi resmetti: Kendini ve dinmeyen acı

Söz konusu Sakız Adası olduğunda benim için yeri apayrı olan bir köy var: Mesta. Adanın en iyi korunmuş, ama merkeze yaklaşık 40 kilometreyle en uzak Orta Çağ köyü burası. 🧡 İsminin kökeni tam bir gizem. Eski Orta Çağ metinlerinde Amista ya da Lamiste olarak geçiyor. Bir görüşe göre Bizans döneminde “sert, kaba” anlamına gelen bir kelimeden türemiş; bir diğerine göre ise imparatorun giyiminden sorumlu kişiye verilen Vesta unvanından evrilmiş. 🧡 Mesta’ya adım attığınızda siz

“İnsan dünyasındaki her şey hayata uyanmış imgelerdir.” der Franz Kafka. 🖋✨ Onu hep sarsıcı kelimeleriyle tanırız ama Kafka’nın duygularını sadece satırlara değil, çizgilere de aktardığı pek bilinmez. Önce kolejde, sonra hukuk derslerinin o boğucu saatlerinde sıkıldıkça yaptığı, uzun süre gözlerden uzak kalan bu karalamalar; kimilerine göre saf bir dışavurumculuk, kimilerine göre ise keskin bir gerçekçilik barındırıyor. Sevgilisi Felice Bauer’e yazdığı mektuplarda, bir zaman

Temmuz’un sıcağı yakar da... İnsan insanı yakar mı? 🔥 Bundan tam 33 yıl önce, 2 Temmuz 1993’te, Sivas’taki Madımak Oteli’nde Türkiye tarihinin en karanlık, en amansız günlerinden biri yaşandı. Pir Sultan Abdal şenlikleri için orada olan 35 can, barbarca yakılarak katledildi. Otuz üç koca yıl geçti. Yıllar ve hükümetler boyunca bu insanları önce itibarsızlaştırmaya, sonra unutturmaya çalıştılar; olmadı. En sonunda insanlık suçunda asla kabul edilemeyecek bir kararla, davayı “

Herkesin merak ettiği o ince ama derin farkı konuşalım bugün… Aslında her şey acı ile şükrü birbirine karıştırmama zarafetinden geliyor. 🙏 İmam Hüseyin ve yoldaşlarının Kerbela’da şehit edildiği o günler, Alevilikte Yas-ı Matem dönemidir. 12 gün boyunca su içilmez, can incitilmez ve asla tatlı bir şey yenmez. Acı o kadar derindir ki, o günlerde sadece yas tutulur. 🖤 Aşure ise bir kutlama değil, o büyük acının içinden filizlenen umudun lokmasıdır. Katliamdan hasta olduğu içi

Hece şiirinin son büyük temsilcisi Ahmet Muhip Dıranas, yaşadığı dönemde Yahya Kemal ve Ahmet Hamdi gibi isimlerin gölgesinde kalmış gibi görünse de, iki kuşak sonrasının şiir genetiğini değiştiren bir aktördü. 🖋️ Baudelaire ve Verlaine esintilerini Türk şiirinin ruhuyla harmanlayan Dıranas; aşkı, doğayı ve hatıraları derin bir melankoliyle sundu. Şiirlerindeki o gizemli, düşsel kadının ardındaki gerçek ise hayat arkadaşı, eşiydi. 🖋️ Dıranas için hayata dair “Her şey uzakta

Ben Ayaspaşa’da büyüdüm. Çocukluğum; penceremden Kabataş İskelesi’ndeki arabalı vapur kalabalığını izleyerek, Boğaz Köprüsü’nün ilmek ilmek yapılışına şahitlik ederek geçti. En büyük eğlencem, koşarak Setüstü’ne inmek ve deniz kenarında balıkçıları izlemek ve onları dinlemekti. Dünya henüz çok güvenli, zaman çok daha yavaştı... 🌍 Dün, köprünün henüz trafiksiz olduğu bir fotoğrafına denk gelince, bir düşün seli beni aldı ve çocukluğumun oyun alanlarına kadar götürdü. İşte tam

Murathan Mungan’ın dediği gibi: “Takvim düzeni herkes için aynı olsa da, zaman herkesin içinde başka türlü ilerler.” ⏳ Zamanın Tanrısı Kronos, herkes için başka bir akış düzeni sağlamış olmalı. ⏳ Anadolu’nun tek Kronos Tapınağı’na ev sahipliği yapan kadim kent Tlos. Likya’nın Gök Tanrısı yani en büyük tanrısı olan Türgas’ın adına yapılmış önce. Türgas tapınağı, Roma döneminde Kronos’a adanarak MÖ 3. yüzyıla kadar kullanılmış. ⏳ Ancak burayı özel kılan sadece ismi değil; inanç

Zamanın aşkın ömrü üzerindeki etkisi nedir sizce? Aşk, zamana yenik düşer mi? ❤️ Bu tema pek çok sanatçı tarafından resmedilmiştir, farklı yorumlarla… Ben bu yorumu tercih ediyorum. ❤️ “Aşk Tanrısının Kanatlarını Kesen Zaman” adlı bu resim, Louis XIV’ün saltanatının en başarılı ressamlarından Pierre Mignard’a (1612-1695) ait. Mignard, Klasik Fransız Barok tarzında, öncelikle saray portreleriyle tanınan bir ressamdı. ❤️ Resimde lacivert cübbesinin üzerine oturmuş, yerde bir ya

Varlığıyla hayatımıza güç, vicdanıyla yolumuza rehber olan tüm babalarımızın ve aynı zamanda evlatlarına hem annelik hem babalık yapan tüm fedakâr annelerimizin günü kutlu olsun. 💙 Aramızdan ayrılıp hatıralarıyla kalbimizde yaşamaya devam eden babalarımızı ve evlatları için bir ömür adayan tüm kıymetlilerimizi rahmet ve bitmeyen özlemle anıyoruz. . . #babalargünü #aysebayvasileonlineatölye #aysebayvasileonlinedersler

Bir yanda Anadolu’nun türkü tadında şairi, diğer yanda sürgünlerin ve yalnızlığın sesi. 🍂 Bugün ‘İki Kelam’da, 20 Haziran’da sonsuzluğa yürüyen iki ustayı, Cahit Külebi ve Hasan İzzettin Dinamo’yu hatırlayalım istedim. 🍂 Cahit Külebi… Anadolu’nun gözü, kulağı ve kalbi. Gullebiler sülalesinden gelen o sade duruşu, şiirine de yansımış. Öğretmenlik yıllarında Anadolu’nun her köşesinden topladığı o temiz, içten manzaraları mısralarına ilmek ilmek işlemişti. Şiirleri hala taptaz

İlk bakışta zarif bir kadın figürünün huzurlu uykusuna tanık olduğunuzu düşünebilirsiniz. Ancak Bernini’nin efsanevi dokunuşuyla şekillenen “Uyuyan Hermaphroditos”un etrafında dolaşmaya başladığınızda, mermerin içine gizlenmiş o büyüleyici illüzyonla tanışırsınız. 🌟 Antik bir mitin en cesur yorumlarından biri olan bu eser, zıtlıkların tek bir bedende buluştuğu o büyülü anı ölümsüzleştiriyor. 🌟 Heykelin üzerine serildiği, mermerden yapıldığına inanmanın güç olduğu o yumuşak

Bugün günlerden Nuri İyem… Türk resim sanatının en özgün ve derinlikli isimlerinden… 🎨 Onun sanatını sadece “kadın portreleri” üzerinden okumak, aslında tuvaline yansıttığı o muazzam entelektüel ve duygusal derinliği gözden kaçırmak olur. 🎨 İyem, bir sanatçıdan öte, kendi döneminin görsel bir tarihçisi gibi çalışmıştır. Onun eserlerine baktığınızda, sadece boya ve tuval değil; Anadolu’nun hüznünü, sessiz çığlığını ve o kendine has vakarını görürsünüz. Özellikle portrelerind

Halk arasında bilinen adıyla “Küstüm Çiçeği” ya da “Dokunma Bana Çiçeği”… 🌸 Mayıs ayından ekim ortasına kadar açan o büyüleyici mor-pembe çiçeklerinin ardında, botanik dünyasının en gizemli karakterlerinden biri saklı. 🌸 Çok narin ve hassas olan bu bitki, yapraklarına dokunduğunuz an kendini kapatıp içine çekiliyor. Eğer bir süre kendi haline bırakırsanız, yavaşça yeniden açılıyor. 🌋 Küstüm çiçeğinin marifeti sadece dokunmaya tepki vermek değil. Deprem anındaki mikro sarsı

Yıl 1348. Kara Ölüm (Veba) Avrupa’yı kırıp geçirirken, 7 genç kadın ve 3 genç erkek bu dehşetten kaçıp bir şatoya sığındı. Amaçları? Eğlenmek, gülmek ve hayata tutunmak…! 🍷 Bu zorunlu karantinayı tarihin en yaratıcı kaçamağına dönüştürdüler: Her gün herkes bir hikaye anlatacaktı. 🍷 Söz ettiğim konunun geçtiği ve Giovanni Boccaccio’nun yazdığı Decameron, dünya edebiyatının ilk hikaye kitabı kabul ediliyor. O dönem herkes elit bir dille Latince yazarken, Boccaccio ezber bozdu

Türk edebiyatı ve düşünce dünyası iki dev ismini, iki farklı dönemde bugün sonsuzluğa uğurladı. Biri hayata başkaldırının ve neşenin, diğeri ise acıyla yoğrulmuş bir derinliğin simgesiydi. 🦕 Bir Özgürlük Duruşu: Mîna Urgan (1915 - 2000) Babası ‘Adalar Şairi’ Tahsin Nahit’i çok küçükken kaybetti. Annesinin ikinci eşi Falih Rıfkı Atay ile büyürken, edebiyatın tam kalbine doğdu. Kendi sözleriyle “kişiliği hiç ezilmeden” büyüdü. 🦕 Çağdaş ve özgürlükçü bir aileden aniden yoksull

Bugün, yolları farklı zamanlarda ve coğrafyalarda kesişen, ancak ruhlarındaki o derin yalnızlıkta birleşen iki büyük ismi anıyorum. 🕯️ 🇷🇺 1. Acının ve Gerçeğin Sesi: Maksim Gorki “Bu anlamsız, karanlık ve ölü dünya içinde yalnızlığımın bilinci, kül altında bir ateş gibi gıcırdıyordu.” diyor usta yazar ünlü eseri ‘Çocukluğum’da. 🖋️ Asıl adı Alexei olan yazarın, kendine takma ad olarak seçtiği “Gorki”, Rusça’da “acı” anlamına geliyordu. Hayatı boyunca yaşadığı zorlukları, ü

Ailesi Balkan Savaşları’nın alevleri arasından göçmüştü. Reyhanlı’da doğan Cemil Meriç’in ömür boyu sürecek olan o devasa yalnızlığı da daha çocukken başladı. 🥀 Babasının hep çatık kaşlı, annesinin hep mızmız olduğu bir evde kendini hep “yalnız ve yabancı” hissetti. Çocukken kalın camlı gözlüklerinden utanırdı. Kaderin acı bir cilvesi olarak; sığındığı o kelimeler ve kitaplar, 1954 yılında gözlerini ondan tamamen kopardı. Dünyası karardığında henüz 38 yaşındaydı ve ölmeyi bi