Gorki & Fitzgerald
- Ayse Bayvas
- 5 gün önce
- 2 dakikada okunur
Bugün, yolları farklı zamanlarda ve coğrafyalarda kesişen, ancak ruhlarındaki o derin yalnızlıkta birleşen iki büyük ismi anıyorum.
🕯️
🇷🇺 1. Acının ve Gerçeğin Sesi: Maksim Gorki
“Bu anlamsız, karanlık ve ölü dünya içinde yalnızlığımın bilinci, kül altında bir ateş gibi gıcırdıyordu.” diyor usta yazar ünlü eseri ‘Çocukluğum’da.
🖋️
Asıl adı Alexei olan yazarın, kendine takma ad olarak seçtiği “Gorki”, Rusça’da “acı” anlamına geliyordu. Hayatı boyunca yaşadığı zorlukları, ülkesinin ve insanının kederini hep bu acıyla harmanlayarak yazdı. Müthiş bir gözlemciydi; devrim lideri Lenin ile yakın dost olmasına rağmen, fikir ayrılığına düşmekten hiç çekinmedi.
👁️
Oğlunun 1934’teki şüpheli ölümünün ardından, 14 Haziran 1936’da 68 yaşında Moskova’da hayata veda etti. Resmi kayıtlara zatürre olarak geçse de, yıllar sonra NKVD ajanları tarafından zehirlenerek öldürüldüğü itiraf edildi... Realizmin babası, ardında gizemli bir ölüm ve ölümsüz eserler bıraktı.
🥀
🇬🇧 2. Doğu’nun Esintisini Batı’ya Taşıyan Deli dâhi: Edward FitzGerald
Miras uğruna soyadını değiştiren ailesini “deli” olarak nitelendiren, kendisinin de o delilikten payını aldığını itiraf eden sıra dışı bir entelektüel...
🧠
Çiçekleri, müziği ve edebiyatı her şeyden çok sevdi. Doğu kültürüne duyduğu hayranlık, dünya edebiyat tarihini değiştirdi. Biz belki adını az duyduk ama dünya onu, İngilizceye çevirdiği “Ömer Hayyam’ın Rubaileri” ile tanıdı.
🍷✨
Duygu dünyası tam bir bilmeceydi. Kendi evinde sadece tereyağlı ekmek ve meyve yiyen, eti yalnızca misafirlikte tüketen tuhaf bir vejetaryendi. Cinsel kimliği ve gizemli iç dünyası hiçbir zaman tamamen çözülemedi. 14 Haziran 1883’te ölen FitzGerald, tıpkı hayatı gibi son derece sade bir mezarla bu dünyaya veda etti, ancak bıraktığı etki İngiliz edebiyatını derinden sarstı.
💔
Biri doğduğu toprakların acısını dünyaya haykırdı, diğeri Doğu’nun mistik felsefesini Batı’yla tanıştırdı. İkisinin de yolu 14 Haziran’da sonsuzlukta kesişti.
.
.
Yorumlar